Dzień Wszystkich Świętych skłania do zadumy i rozważań nad sensem oraz kruchością życia.
Prace nad projektem nowej ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych pokazują, że listopadowa nostalgia obecna jest również na szczeblu rządowym.
„Drogi panie Trianie, czy serce nie boli przyczyniać się do niedoli sąsiadów w złym ekonomicznym stanie.” Wbrew pozorom zdanie to nie pochodzi z szekspirowskiego dramatu. Jest ono fragmentem orzeczenia wydanego przez sędziego pochodzącego z Teneryfy , który wszystkie swoje wyroki postanowił pisać właśnie w takiej formie. Po raz pierwszy z tego powodu upomniany został 11 lat temu. Jednak nie skłoniło go to do zmiany stylu pisania. W ubiegłym roku skargę na sędziego złożyła właścicielka prywatnej szkoły, która przyznaje, że nie zrozumiała treści orzeczenia, a wierszowane decyzje godzą w powagę sądownictwa.
Nowacja wykazuje bardzo duże podobieństwo do siostrzanej dla niej instytucji jaką jest świadczenie w miejsce wypełnienia (art. 453 KC). Dzieje się tak z racji tego, że zarówno datio in solutum jak i odnowienie skutkują wygaśnięciem pierwotnego zobowiązania. Jednak między tymi instytucjami istnieje bardzo ważna różnica. W przypadku nowacji, gdy wygasa stare zobowiązanie, to jednocześnie dochodzi do powstania nowego zobowiązania, mającego za cel spełnienie świadczenia w przyszłości.
Już od dłuższego czasu podatnicy, urzędnicy oraz sędziowie zastanawiali się nad tym, czy sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz we współwłasności budynków jest dostawą towarów, czy świadczeniem usług. Na to pytanie odpowiedział NSA, w poszerzonym siedmioosobowym składzie. Według uchwały NSA z 24 października 2011 r. sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu lub we współwłasności budynków jest dostawą towarów w rozumieniu ustawy o VAT.
W dzisiejszym artykule będziemy się zastanawiać nad tym, w jaki sposób zgodnie z prawem spełnić ciążące na podatniku zobowiązanie podatkowe.
Na wstępie warto rozróżnić dwa pojęcia, które mogą mylić się ze sobą, zwłaszcza z uwagi na podobne nazewnictwo. Są to: „obowiązek podatkowy” oraz „zobowiązanie podatkowe”.