Często zdarza się, iż konsumenci zawierają umowy bez możliwości uprzedniego negocjowania poszczególnych jej warunków, zwykle narzuconych przez stronę silniejszą ekonomicznie – przedsiębiorcę. Dzieje się tak na przykład podczas zawierania umów z bankami, operatorami sieci komórkowych, biurami podróży, itd. Umowy te zwane są w języku prawnym „wzorcami umownymi” albo też w języku prawniczym „umowami adhezyjnymi” czyli takimi, które zawiera się poprzez przystąpienie do nich.
Najczęściej spotykana forma tychże to: ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy. Z uwagi na to, iż w tym wypadku tylko jedna ze stron ma moc kształtowania postanowień umowy, ustawodawca w celu ochrony strony słabszej, czyli konsumenta, stworzył katalog niedozwolonych postanowień umownych.
Zgodnie z powszechnie obowiązującym prawem dłużnik jest zobligowany do wykonania zobowiązania zgodnie z jego treścią to znaczy spełnić świadczenie w nim oznaczone (art. 354 § 1 KC). Wynika z tego zasada, iż wierzyciel nie ma obowiązku przyjąć świadczenia od dłużnika, które w jakikolwiek sposób nawet mało znaczący odbiegałoby od tego jakie jest oznaczone treścią stosunku prawnego. Jednak za zgodą wierzyciela dłużnik może zwolnić się od wykonania pierwotnego świadczenia poprzez spełnienie innego (świadczenie wtórne).
Przyjęcie spadku lub zawarcie umowy darowizny rodzi skutki prawne nie tylko w obszarze prawa cywilnego. Powyższe zdarzenia prawne prowadzą również do powstania obowiązku podatkowego.
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, po stronie podatnika zaczyna wtedy istnieć powinność przymusowego świadczenia pieniężnego.
Ustawa o czystości i porządku w gminach, która doczekała się potocznego określenia „ustawa śmieciowa„, będzie w dużym stopniu uzupełniona aktami wykonawczymi – rozporządzeniami. Te, zgodnie z zapowiedzią Ministerstwa Środowiska, zostaną wydane jeszcze w tym roku kalendarzowym. Sama ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 roku. W pełni zacznie obowiązywać półtora roku później, począwszy od lipca 2013 roku. Ma ona zasadniczy wpływ na funkcjonowanie gospodarki odpadami w samorządach i rozszerza w tym zakresie kompetencje gmin, które, zgodnie z art. 164 ust. 1 Konstytucji, są podstawowymi jednostkami samorządu terytorialnego.
Już 9 października 2011 roku wejdzie w życie nowelizacja ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jedną z wprowadzonych zmian będą nowe zasady naliczania opłat rocznych za użytkowanie wieczyste gruntu. Zgodnie z art. 238 Kodeksu cywilnego, wieczysty użytkownik jest zobowiązany do uiszczania wspomnianej opłaty rocznej przez cały czas trwania jego prawa. Zasadnicza zmiana wprowadzona nowelizacją UGN polega na wprowadzeniu ograniczenia w częstości aktualizacji opłat rocznych za użytkowanie wieczyste do jednej aktualizacji na trzy lata. Jej warunkiem jest wzrost wartości nieruchomości, która jest przedmiotem użytkowania wieczystego.
