Rozpoczęły się wakacje. Coraz więcej kierowców wyrusza na polskie drogi. Niedawno oddane odcinki autostrad zachęcają kierowców do ich przetestowania.
Powinni oni jednak pamiętać o tym, że oprócz limitu prędkości na autostradzie istnieją jeszcze inne zasady, które zobowiązani są przestrzegać.
Nie tylko prawo amerykańskie potrafi szokować niecodziennymi typami czynów zabronionych. O ile w Stanach Zjednoczonych jedynie bawiącym jest zakaz przywiązywania żyrafy do lampy ulicznej, o tyle w wielu innych krajach wszelkie zakazy potrafią przerazić swoją surowością, a także niestety, absurdem.
Zmieniająca się rzeczywistość wywiera silny wpływ na codzienne życie naszego społeczeństwa. Na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat, dynamicznemu przeobrażeniu uległy wszelkie sfery ludzkiej egzystencji. Nie tylko przemiany gospodarcze, czy transformacja ustrojowa, ale również stosunki rodzinne Polaków zostały zupełnie zmodyfikowane.
Zniesławienie i zniewaga to dwa podstawowe przestępstwa przeciwko czci znajdujące się w obecnym kodeksie karnym.
Nie jest prawdą, że przepisy te zostały wprowadzone do polskiego prawa karnego dopiero w okresie stanu wojennego, gdyż przewidywał je już międzywojenny kodeks Makarewicza z 1932 r., a nawet prawodawstwa państw zaborczych.
Dnia 15 czerwca bieżącego roku Sejm uchwalił ustawę wyrażającą zgodę na ratyfikację przez prezydenta Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Jednym z głównych założeń konwencji jest obowiązek równego traktowania osób niepełnosprawnych w dostępie do administracji publicznej jak również służby zdrowia czy środków transportu.
Konwencja nakazuje tworzenie warunków niezbędnych do tego, by osoby niepełnosprawne mogły korzystać z przysługujących im praw na równi z innymi osobami. Jednocześnie nakazuje wprowadzanie rozwiązań skierowanych specjalnie do osób niepełnosprawnych. W treści aktu możemy znaleźć ponadto przepisy zakazujące dyskryminowania niepełnosprawnych.
Według konwencji przez pojęcie „osoby niepełnosprawne” należy rozumieć osoby, które oprócz długotrwale naruszonej sprawności fizycznej, umysłowej, intelektualnej lub w zakresie zmysłów – mają także problemy z pokonywaniem różnych barier, wynikające np. z postaw innych ludzi i środowiska.
Konwencja stanowi, iż państwa-strony zobowiązane są do podjęcia środków w celu likwidacji dyskryminacji osób niepełnosprawnych we wszystkich sprawach dotyczących małżeństwa, rodziny, rodzicielstwa i związków, w taki sposób, aby zapewnić m.in. „uznanie prawa osób niepełnosprawnych do podejmowania swobodnych i odpowiedzialnych decyzji o liczbie dzieci i czasie urodzenia dzieci oraz do dostępu do dostosowanych do wieku edukacji i informacji dotyczących prokreacji i planowania rodziny, a także środków niezbędnych do korzystania z tych praw”.
Polska w związku z tymi postanowieniami konwencji dokona ratyfikacji z pewnymi zastrzeżeniami. Otóż w ocenie Polski zastrzeżenia te nie powinny być interpretowane, jako przyznające jednostce prawa do aborcji czy jako nakaz dla państw-stron, żeby zapewnić dostęp do takiego prawa „z wyjątkami określonymi w prawie krajowym”.
Ponadto Polska zobowiązana jest do złożenia oświadczenia interpretacyjnego, w którym wykaże, iż kraj interpretuje zapisy konwencji w sposób zezwalający na stosowanie ubezwłasnowolnienia w okolicznościach i sposób określony w prawie krajowym.