W poniedziałek weszła w życie nowelizacja Kodeksu postępowanie cywilnego, która ma na celu przyspieszenie postępowania. Zakłada ona również szerszą informatyzację postępowania cywilnego. Jak informuje Polska Agencja Prasowa, konieczność zmiany dotychczasowych przepisów wynika z wprowadzonej ustawą z lipca 2010 roku możliwości nagrywania spraw cywilnych. Po wejściu w życie w lipcu 2010 roku ustawy zasadą stało się sporządzanie podczas rozprawy cywilnej protokołu elektronicznego, czyli zapisu dokonanego za pomocą urządzeń nagrywających. Natomiast pisemnie sporządzany jest tylko protokół skrócony.
Postępowanie upadłościowe jest szczególnym rodzajem postępowania cywilnego, odnosi się bowiem tylko do ściśle określonych kategorii podmiotów i ma zastosowanie tylko w szczególnym przypadku jakim jest niewypłacalność tych podmiotów. Specyfika procedury upadłościowej przejawia się również w tym, iż postępowanie to jest niejako dwuetapowe. Pierwszy etap wszczynany jest zawsze tylko i wyłącznie na wniosek uprawnionego podmiotu (nazywany wnioskiem o ogłoszenie upadłości) i polega na rozpatrywaniu przez sad upadłościowy w składzie 3 sędziów zawodowych czy podmiot, którego wniosek dotyczy (a więc dłużnik) spełnia przesłanki do ogłoszenia upadłości.
Posłowie Platformy Obywatelskiej wnieśli do Sejmu projekt nowelizacji Kodeksu spółek handlowych. Proponowane zmiany w przepisach wprowadzają możliwość zakładania spółki jawnej i komandytowej przy pomocy elektronicznego formularza. Posłowie zaproponowali również rezygnację ze składania do akt rejestrowych wzorów podpisów osób uprawnionych do reprezentowania spółki jawnej oraz wzorów podpisów członków zarządu spółki z o.o.
Głównym celem postępowania upadłościowego, zgodnie z treścią art. 2 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze – dalej w artykule jako PUiN, jest możliwie jak najpełniejsze zaspokojenie roszczeń wierzycieli z majątku upadłego dłużnika. W zależności od rodzaju postępowania upadłościowego cel ten może być osiągnięty na dwa sposoby – poprzez likwidację (a więc spieniężenie) majątku dłużnika przez syndyka, dokonany poprzez spisanie i wykonanie listy wierzytelności i odpowiedni, zgodny z art. 342 PUiN, podział majątku pomiędzy wierzycieli (w przypadku upadłości likwidacyjnej) albo poprzez zawarcie przez dłużnika układu z wierzycielami pozwalającego na systematyczną spłatę długu (w przypadku upadłości układowej).
Jedną z najważniejszych zmian wprowadzonych przez Traktat Lizboński było zwięzłe stwierdzenie „Unia ma osobowość prawną.”, które odnaleźć można w art. 47 TUE. Konstatacja o osobowości prawnej „Wspólnoty” pojawiła się co prawda zarówno w Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (art. 6), jak i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Gospodarczą (art. 210), a Trybunał wyprowadzał z niej liczne wnioski (choćby w orzeczeniu w sprawie Costa przeciwko Enel), wątpliwości dotyczące charakteru prawnego Unii Europejskiej rozwiał jednak dopiero Traktat z 2007 roku. Jakie możliwości daje Unii posiadanie międzynarodowej osobowości prawnej?
