Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Częstochowa, dnia 26 września 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział I Cywilny
art. W. Korfantego 117/119
40-156 Katowice
Częstochowa, dnia 26 września 2013 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział I Cywilny
art. W. Korfantego 117/119
40-156 Katowice
UOKIK nałożył na Spółkę Pożyczka Gotówkowa (dawniej Pomocna Pożyczka) karę w wysokości ok. 130 tysięcy złotych. Wcześniej Spółka została ukarana sumą w wysokości ok. pół miliona złotych. Kara została nałożona z uwagi na brak wykonania decyzji, co w konsekwencji prowadzi do stosowania niezgodnych z prawem praktyk w zakresie udzielania kredytów konsumenckich. Według UOKiK Spółka zawyża koszty sporządzenia umowy i pobiera opłaty przygotowawcze, których wysokość nie odpowiadają faktycznie poniesionym kosztom. Jak informuje serwis lex.pl Spółka nie zwracała konsumentom pieniędzy, w razie niedojścia umowy kredytu do skutku. Zdaniem Urzędu, „przedsiębiorca miał prawo zatrzymać jedynie taką część kwoty, która odpowiada faktycznie poniesionym kosztom”. Zatrzymał jednak całość.
Dzisiaj odbyło się posiedzenie Sejmu, na którym miały zapaść ważne decyzje w zakresie tzw. „zmiany filozofii karania”. Nowelizacja będzie wpisywała się w program wielkiej nowelizacji procedury karnej. Co tym razem będzie podlegało zmianom? Jak wynika z uzasadnienia, celem nowelizacji jest zwiększenie znaczenia kar ograniczenia wolności oraz grzywien przy zmniejszeniu orzekania kar więzienia w zawieszeniu. Jak donosi serwis lex.pl założenia są takie, by kara pozbawienia wolności była „zarezerwowana dla bardzo poważnych przestępstw albo dla sprawców, którzy nie rokują poprawy„. Jednocześnie planuje się zaostrzyć kary stosowane względem ciężkich przestępstw. Dlatego maksymalna kara „widełkowa” ma być podwyższona do lat 20 (obecnie to 15 lat).
W niniejszym artykule prezentujemy wzory pisma – przedsądowe wezwanie do zapłaty.
Prawo unijne nakłada na Państwa Członkowskie pewne zobowiązania. W przypadku niewykonania tych zobowiązań Unia, a dokładnie Komisja Europejska, a także inne Państwo Członkowskie mogą uciec się do mechanizmu opisanego odpowiednio w art. 258 lub 259 TFUE. Skargę, wnoszoną do TSUE na podstawie tych artykułów, nazywa się skargą na naruszenie zobowiązań wynikających z prawa UE przez Państwo Członkowskie.